Kiedy liście opadają
I niebo robi się ciemne.
Noc wstaje, kończy się dzień
Kiedy słowik śpiewa swoją pieśń pożegnania.

Pawlikowska-Jasnorzewska Maria

 O tarniny bielańskie, głogi i ożyny,
 Storczyki w Lasku Wolskim, cenne i nieliczne,
 I wy, piękniejsze od kwiatów,
 Kieliszki telegraficzne,
 Gdybyście znów dla mnie ożyły!

Ukoić oblicze w strugach łez tonące
Mogą tylko nuty twe piękno kryjące

Z morskim wiatrem na twarzy,
wyspa targana burzami, pokazując oświetloną drogę nadziei,
tych, podróżujących w stronę domu z daleka.

Dzień jesieni

Panie: już pora. Wielkie było lato,

Cieniom zegarów pozwól - niech się dłużą

i po obszarach pozwól hulać burzom.

Owocom każ dopełnić się, a jeśli

potrzeba, daj im ze dwa dni gorętsze.

Do dojrzałości nakłoń je i ześlij

słodycz ostatnią w ciężkie wina wnętrze.

Kto teraz domu nie ma, już go nie zdobędzie.

Kto jest samotny, ten zostanie sam.

Czuwać i czytać, listy pisać będzie

długie i po alejach - tam i sam -

błąkać się w liści niespokojnym pędzie.

R. M. Rilke

Jak nie kochać jesieni, jej babiego lata,
Liści niesionych wiatrem, w rytm deszczu tańczących.
Ptaków, co przed podróżą na drzewie usiadły,
Czekając na swych braci, za morze lecących.

Jak nie kochać jesieni, siostry listopada,
Tego co królowanie blaskiem świec rozpocznie.
Co w swoim majestacie uczy nas pokory.
Tego, co na cmentarzu wzywa nas corocznie.
Tadeusz Wywrocki

• Gdzie niskie niebo usypia,
  Na rosochatych pniach.
  Gdziekolwiek namiot rozbijesz,
  Będzie kraina ta.
  Zieleń o zmroku wilgotna,
  Z niebieską plamką dnia.
  Cisza jak gwiazda ogromna,
  W cieniu szumiących traw.--------------------------------------------------

A gdy obie się połączą powstaje wówczas jedność podwójna i zupełna!

…A ty mnie na łąki Irlandii zaprowadź

Gdzie wiatr śpiewa o odległych dziejach

Gdzie wiatr wyśpiewuje moje nadzieje…

A ty mi zagraj na Irlandzką nutę

Z której echem powrócą jak cienie

Dawni przyjaciele…

… A ty mi daj skrzydła, abym mógł

nad polami Irlandii poszybować

i zasnąć gdzieś w tej wiecznej zieleni

i gdy zasnę śnić o niej, ją kochać…

Tam kwitną trawy z krwi naszej wyrosłe

Tam niebo ma kolor oczu mej kochanej…

Ona zawsze będzie mą miłością –

…Za nią życie oddałem

za niepodległą Irlandię!

;)

Autor: Irish Simbelmyne

Polskie dzieci w irlandzkiej szkole

Nie ten przyjaciel co w pogodnej chwili
swą życzliwością życie ci umili.
Lecz ten co w klęsce, samotnej godzinie
sztandar miłości nad głową rozwinie.

Tu zbudowano Titanica

To znak że będzie pogoda ?

Zasypia jezioro

Marzenia przysnęły pod namiotem żagla.
Słońce w ciemne chmury promienie ukryło.
Cisza senny welon rozścieliła dokoła.
Dnia z kalendarza znowu nam ubyło.
Niebo się wtuliło w objęcia jeziora,
I wiatr też ucichł w zielonych szuwarach.
Ptaki zakończyły swą gadkę codzienną,
Dobrze się znają na wieczoru czarach.
Powoli znów zasypia jezioro zmęczone,
Wiatru szmernym graniem i żagli łopotem.
Noc niech mu zaśpiewa cicho kołysankę
Troski i zmartwienia zostawi na potem.

Autor: Nalka31

 Myślę- więc jestem….

Nie ma zbyt wiele czasu, by być szczęśliwym.

Dni przemijają szybko. Życie jest krótkie.

Wykorzystaj ten dzień dzisiejszy. Wyjdź mu naprzeciw.

Sięgaj po coś odległego

A zarazem tak bliskiego tobie byś mógł tego zasmakować

Poznaj swoje granice

Nie jest moją winą w jaki sposób zostałam zaprogramowana by funkcjonować,
nie wiem już co jest właściwe ani co jest prawdziwe,
Nie wiem jak chciałabym żyć.
Będę patrzeć w słońce i będę patrzeć w lustro.
Jestem na właściwej drodze?

 MARZENIA JAK PTAKI SZYBUJĄ PO NIEBIE……

                      W każdej fantazji swej, teraz otworzyłeś drzwi, nie zamykaj ich. Daj mi coś, w co mogę uwierzyć, wciąż możesz zobaczyć moje serce.

Zamknęłam oczy
I zaczęłam sobie wyobrażać…….Wszystko czego pragnę to śnić ponownie.

Jestem niespisana

Nie odczytasz moich myśli

Jestem nieodnaleziona

Właśnie zaczynam,

Długopis w mojej dłoni

Teraz jego miłość jest tylko wspomnieniem

Duchem we mgle

Wypływa w morze raz ostatni

Wyznając pożegnanie temu światu                           

Kotwica opuszczona

Dno morskie daleko w dole

Trawa wciąż pod stopami

I uśmiech pod brwiami.